23.06.2024

Orzeczenie z dnia 25 marca 2019 r. Sygn. akt: D 274/18

opublikowano: 2020-10-27 przez: Więckowska Milena

Orzeczenie z dnia 25 marca 2019 r. Sygn. akt: D 274/18
Orzeczenie prawomocne
WSD orzeczeniem z dnia 23 października 2019 r. sygn. WO-123/19
zmienia zaskarżone orzeczenie w ten sposób, że za czyn opisany w punkcie 1 orzeczenia wymierza karę upomnienia; w punkcie 2 orzeczenia kwotę […] zł zmienia na kwotę […].

 
PRZEWODNICZĄCY:    r. pr. Katarzyna Kosicka-Polak
CZŁONKOWIE:           r. pr. Gerard Dźwigała
r. pr. Agnieszka Świstak
PROTOKOLANT:         Karolina Szymala
           
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie w dniu […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu K., […], obwinionemu o to, że:
nie wypełnił obowiązku doskonalenia zawodowego i uzyskał […] z wymaganych co najmniej […] punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od […] r. do […] r. – czym naruszył obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne a także obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych,
tj. popełnił czyn z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego stanowiącego załącznik do uchwały nr 3/2014 Nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Radców Prawnych z dnia 22 listopada 2014 r. w sprawie Kodeksu Etyki Radcy Prawnego, w związku z § 7 i § 11 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 103/IX/2015 Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia 11 grudnia 2015 r. w sprawie Regulaminu zasad wypełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku (t. j. uchwała Nr 124/X/2017 Prezydium Krajowej Rady Radców Prawnych z dnia […] r. w sprawie ogłoszenia tekstu jednolitego uchwały w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku,
 
orzeka:
 
  1. Uznaje radcę prawnego K., […], winnego zarzucanego we wniosku o ukaranie czynu, który to czyn stanowi przewinienie dyscyplinarne jako czyn sprzeczny z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego i za to na podstawie art. 64 ust. 1 i art. 65 ust. 1 pkt 1 oraz na podstawie art. 335  § 1 Kodeksu postępowania karnego w związku z art. 74(1) pkt 3 ustawy o radcach prawnych wymierza karę pieniężną w wysokości […] ([…]) złotych;
  2. Na podstawie art. 706 ust. 2 ustawy o radcach prawnych zasądza od obwinionego radcy prawnego K., […], na rzecz Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. tytułem zwrotu kosztów postępowania dyscyplinarnego kwotę […] ([…]) złotych.
 
Uzasadnienie
 
Wnioskiem o ukaranie z dnia […] roku Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (zwany dalej „Rzecznikiem”) wniósł o uznanie winnym radcy prawnego K., wpisanego na listę radców prawnych prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W. pod numerem wpisu […] (zwaną dalej „Obwinionym”) popełnienia przewinienia dyscyplinarnego z art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych w związku z art. 14 ust. 1 i 2 oraz art. 61 ust. 2 Kodeksu Etyki Radcy Prawnego (zwanego dalej „KERP”) w związku z art. 7 § 1 i § 11 Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku, stanowiącego załącznik do uchwały nr 103/IX/2015 KRRP z dnia 11 grudnia 2015 roku w sprawie Regulaminu zasad wypełniania obowiązku doskonalenia zawodowego przez radców prawnych i zadań organów samorządu służących zapewnieniu przestrzegania tego obowiązku (zwanym dalej „Regulaminem Doskonalenia”) przez to, że nie wypełnił obowiązku doskonalenia zawodowego i uzyskał […] ([…]) z wymaganych co najmniej […] ([…]) punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od dnia […] roku do […] roku, czym naruszył obowiązek dbania o rozwój zawodowy poprzez kształcenie ustawiczne, a także obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu radców prawnych.
 
W odpowiedzi na wniosek o ukaranie Obwiniony w piśmie z dnia […] roku wniósł o umorzenie postępowania i o nie obciążanie go kosztami, powołując się na pismo z dnia […] roku, które zostało złożone Rzecznikowi, do którego załączone było zaświadczenie potwierdzenia uczestnictwa w seminarium pt. „Funkcja compliance w banku”, które odbyło się w dniu […] roku (k. […]), zaświadczenie uczestnictwa w szkoleniu z zakresu „Nowe regulacje prawne w zakresie przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy”, które odbyło się w dniach […] – […] roku – zawierające program szkolenia (k. […]), zaświadczenie uczestnictwa w szkoleniu z zakresu „Nowe regulacje prawne w zakresie przeciwdziałania praniu brudnych pieniędzy”, które odbyło się w dniach […] – […] roku – zawierające wskazanie na ilość odbytych godzin dydaktycznych (k. […]), zaświadczenie potwierdzające odbycie szkolenia „Służebność korpusu służby cywilnej a prawne i etyczne obowiązki członków korpusu służby cywilnej”, które odbyło się w dniach […] – […] roku (k. […]), oraz zaświadczenie o odbyciu „Certyfikowanego kursu Inspektora ochrony danych osobowych”, który realizowany był w dniach […]-[…] oraz […]-[…] roku (k. […]).
 
Sąd rozpoznał wniosek na rozprawie w dniu […] roku pod nieobecność Obwinionego, który nieusprawiedliwił swojej nieobecności, prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy.
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny ustalił, co następuje:
 
Obwiniony nie uzyskał żadnego punktu z wymaganych co najmniej […] ([…]) punktów szkoleniowych w cyklu szkoleniowym, który trwał od dnia […] roku do […] roku. Zaświadczenia z odbytych kursów, szkoleń załączone przez Obwinionego do pisma z dnia […] roku, które zostało złożone Rzecznikowi w toku prowadzonego dochodzenia, nie obejmują okresu szkoleniowego, o którym mowa w zarzucie postawionym przez Rzecznika, gdyż odnoszą się do roku […], […] oraz […]. Obwiniony nie przedłożył żadnych zaświadczeń świadczących o odbyciu szkoleń w ww. cyklu szkoleniowym.
 
Dowód: pismo Dziekana OIRP w W. k. […] i zestawienie k. […].
 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny zważył, co następuje.
 
Zgodnie z § 7 ust. 1 Regulaminu Doskonalenia w okresie rozliczeniowym […]-[…] Obwiniony miał obowiązek odbycia szkoleń zawodowych lub innych form doskonalenia w celu zgromadzenia minimum […] punktów rozliczeniowych. Nie ulega wątpliwości, że obowiązku tego nie wykonał w związku z czym nie wywiązał się z obowiązku doskonalenia w rozumieniu § 11 Regulaminu Doskonalenia.
 
Obowiązek stałego doskonalenia oraz uczestnictwa w szkoleniach zawodowych na podstawie przepisów samorządowych wynika także z art. 14 ust. 1 i 2 KERP, zaś obowiązek stosowania się do uchwał organów samorządu wynika wprost z art. 61 ust. 2 KERP.
 
W związku z tym zaniechanie Obwinionego w zakresie realizacji obowiązku doskonalenia zawodowego stanowi naruszenie przepisów KERP, co podlega odpowiedzialności na podstawie art. 64 ust. 1 ustawy o radcach prawnych z dnia 6 lipca 1982 roku, Dz. U. 1982 Nr 19 poz. 145 z póź. zm.
 
Wskazać w tym miejscu należy, że wyznaczony okres rozliczeniowy obejmujący trzy lata kalendarzowe jest na tyle długi, że umożliwia, uwzględniając obowiązki zawodowe, rodzinne, a także nieprzewidziane sytuacje osobiste, wykonanie tego obowiązku przez każdego radcę prawnego, czego dowodem jest to, że zdecydowana większość radców prawych Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. obowiązek ten wykonała. Wobec tego należało przyjąć, że zaniechanie Obwinionego miało charakter zawiniony.
 
Biorąc to pod uwagę powyższe Sąd uznał, że Obwinionemu należy przypisać odpowiedzialność za zarzucany przez Rzecznika delikt dyscyplinarny.
 
W ocenie Sądu adekwatną karą dyscyplinarną za tego typu naruszenie polegające na braku wypełnienia obowiązku dbania o rozwój zawodowy radcy prawnego poprzez kształcenie ustawiczne, a także nie stosowanie się do uchwał organów samorządu radców prawnych, jest kara pieniężna w dolnym przedziale przewidzianym przez ustawę o radcach prawnych ustawy o radcach prawnych z dnia 6 lipca 1982 roku, Dz. U. 1982 Nr 19 poz. 145 z póź. zm. Jest to kara o średniej dolegliwości, jednak sprawiedliwa, biorąc pod uwagę postawę Obwinionego. Cechą zawodu radcy prawnego, warunkującego zaufanie do niego jest bowiem profesjonalizm i umiejętności praktyczne, od których zależy odpowiednie, tzn. skuteczne wykonywanie pomocy prawnej. Radca prawny nieprzygotowany merytorycznie, szczególnie wobec powszechnych szybkich zmian prawnych, nie tylko nie udzieli pomocy, ale może spowodować szkody po stronie klienta i swojej, ujemnie wpływając na wizerunek zawodu radcy prawnego.
 
Kara pieniężna jest adekwatna również z tego powodu, że samorząd zawodowy dużym wysiłkiem organizacyjnym i finansowym, ze składek wszystkich członków i dochodów z majątku samorządowego, zapewnia wszystkim, także Obwinionemu, możliwość nieodpłatnego uczestnictwa w licznych szkoleniach o zróżnicowanym zakresie przedmiotowym. Rezygnacja z udziału w zapewnionych w ten sposób szkoleniach oznacza lekceważenie i marnotrawienie przez tych radców, którzy nie wykonują swojego obowiązku wspólnego wysiłku organizacyjnego i finansowego samorządu.
 
W sprawie kosztów postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 70 (6) ust. 1 i 2 ustawy o radcach prawnych z dnia 6 lipca 1982 roku, Dz. U. 1982 Nr 19 poz. 145 z póź. zm., zgodnie z którymi zryczałtowane koszty postępowania ponosi Obwiniony, jeżeli został skazany. Ustalając wysokość tych kosztów Sąd uwzględnił stosunkowo prosty charakter sprawy i związany z tym niewielki nakład czasu pracy organów dyscyplinarnych, tj. rozpoznanie sprawy na rozprawie z obowiązkiem uzasadnienia orzeczenia na piśmie i ustalił koszty na poziomie odpowiednio umiarkowanym, w proporcji do zakresu tego zaangażowania.
 
(WK)

Prawo i praktyka

Przygody Radcy Antoniego

Odwiedź także

Nasze inicjatywy