Orzeczenie z dnia 3 marca 2022 r. Sygn. akt: D 91/21
Orzeczenie jest prawomocne
 

Przewodniczący:       r. pr. Andrzej Szmigiel
Członkowie:              r. pr. Anita Żołyniak-Piętka
r. pr. Artur Załuski
Protokolant:              Ewelina Raczko

 
Okręgowy Sąd Dyscyplinarny Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko radcy prawnemu W.K. ([…]), obwinionemu o to, że:

 

 

 

 
W dniu […] r. do Okręgowego Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (dalej jako: „OSD”) wpłynął wniosek z dnia […] r. (dalej jako: „Wniosek o Ukaranie”), wniesiony przez Zastępcę Rzecznika Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. (dalej jako: „Zastępca Rzecznika”) o ukaranie W.K. wpisanego na listę radców prawnych, prowadzoną przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w W., pod nr […] (dalej jako: „Obwiniony”) obwinionego o to, że:

 
Zastępca Rzecznika wskazał, że Pokrzywdzona zawiadomiła o naruszeniu zasad etyki przez Obwinionego pismem skierowanym do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.. W uzasadnieniu skargi Pokrzywdzona wskazała m.in., że Obwiniony unikał z nią kontaktu, nie informował jej o przebiegu powierzonej mu sprawy, a także nie dokonał z nią rozliczenia.
 
W oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy Zastępca Rzecznika ustalił, że z treści korespondencji elektronicznej z dnia […] r. wynika, że Strony poczyniły ustalenia, co do zakresu pomocy prawnej i wynagrodzenia z tytułu ich świadczenia. W korespondencji Obwiniony wskazał w szczególności: „Jednocześnie proszę o wpłatę kwot 615 (500 plus VAT) za prowadzenie egzekucji; oraz kwoty 1220 (1000 plus kwota VAT) za reprezentowanie w sprawie o podwyższenie alimentów.” W tej samej korespondencji podał również rachunek bankowy, na który oczekuje wpłaty oraz przesłał pełnomocnictwo do podpisu.
 
Zastępca Rzecznika podniósł, że poza sporem pozostaje, że Obwiniony tytułem wynagrodzenia pobrał od Pokrzywdzonej kwotę 1500 zł, czyli kwotę netto wyżej oznaczonego wynagrodzenia. Świadczą o tym zgodne oświadczenia Pokrzywdzonej oraz świadka J.K., a także treść pisemnych wyjaśnień Obwinionego.
 
Zastępca Rzecznik wskazał, że z zeznań Pokrzywdzonej wynikało, iż nie była ona informowana przez Obwinionego o podejmowanych przez radcę prawnego czynnościach w sprawie, mimo że oczekiwała od niego bieżącej informacji w tym zakresie, z uwagi na swoją trudną sytuację życiową. Wobec braku efektów działań – w ocenie Zastępcy Rzecznika z przyczyn, za które radcy prawnemu nie można przypisać odpowiedzialności, Pokrzywdzona wypowiedziała udzielone Obwinionemu pełnomocnictwo oraz zażądała zwrotu dokumentów i zwrotu części wynagrodzenia.
 
Rzecznik podniósł, że na powyższe wskazuje nie tylko treść zgodnych w tym zakresie zeznań Pokrzywdzonej oraz świadka J.K., ale także treść korespondencji sms z dnia […] roku o treści następującej: „Zapłaciłam 500 zł za odzyskanie zaległych alimentów i 1000 zł za sprawę o podwyższenie alimentów. Tej drugiej nie ruszamy więc proszę o moje pieniądze. W kwestii odzyskania zaległych alimentów wysłał Pan pismo więc proszę sobie za nie odliczyć i zwrócić mi resztę pieniążków. Poproszę również o papiery, które Panu dałam, zależy mi na czasie więc będę wdzięczna, jeśli się Pan pofatyguje i załatwi to jak najszybciej. Czekam na kontakt. Pozdrawiam.”
 
Zastępca Rzecznika wskazał, że istotą umowy o świadczenie pomocy prawnej, jako umowy o świadczenia usług jest zaufanie, w przypadku gdy jedna ze stron ów zaufanie traci, niezależnie od przyczyn tego stanu rzeczy może wypowiedzieć umowę. Pełnomocnictwo procesowe, podobnie jak umowę zlecenia, strona udzielająca zlecenie może wypowiedzieć w każdym czasie (art. 746 k.c. w zw. z art. 750 k.c.). Ponadto Zastępca Rzecznika dodał, że treść korespondencji email z dnia 6 stycznia 2020 r. wskazuję, że pobrane przez Obwinionego wynagrodzenie obejmowało prowadzenie skonkretyzowanych spraw, w których to Obwiniony ostatecznie nie złożył pozwu oraz wniosku o wszczęcie postępowania egzekucyjnego.
 
Ponadto Zastępca Rzecznika ustalił, że Obwiniony nie podjął kontaktu z Pokrzywdzoną, zaniechał jakichkolwiek rozliczeń, choćby częściowych z klientką. Zdaniem Zastępcy Rzecznika takie zachowanie radcy prawnego nie buduje pozytywnego wizerunku zawodu radcy prawnego, jako zawodu zaufania publicznego.
 
W dniu […] r. do OSD wpłynęła odpowiedź Obwinionego na Wniosek o Ukaranie. Obwiniony wyjaśnił, że w jego ocenie zarzuty stawiane przez Pokrzywdzoną są bezzasadne i nieuprawnione. Obwiniony wskazał, że kwota 1500 zł nie była wynagrodzeniem, a jedynie zaliczką na ewentualne koszty związane ze wszczęciem postępowania egzekucyjnego przed komornikiem sądowym o zaległe alimenty oraz uruchomieniem postępowania sądowego o podwyższenie alimentów. Ponadto według Obwinionego kwota wynagrodzenia miała zostać ustalona po wszczęciu postępowania egzekucyjnego i sądowego o podwyższenie alimentów. Dodatkowo wskazał, że przed wszczęciem postępowań, chciał podjąć wszelkie próby polubownego rozwiązania sprawy, o czym poinformował Pokrzywdzoną i na co wyraziła zgodę. Obwiniony podniósł, że cała trudność w prowadzeniu sprawy polegała na tym, że Pokrzywdzona nie potrafiła podać dokładnego adresu ojca dziecka. Pokrzywdzona podała jedynie adres znajdujący się w Wielkiej Brytanii, gdzie miał przebywać ojciec, jednak korespondencja dwukrotnie wracała z adnotacją jej nie podjęcia oraz informacją, że taka osoba pod wskazanym adresem nie zamieszkuje, o czym Pokrzywdzona została poinformowana. W konsekwencji Obwiniony przy akceptacji Pokrzywdzonej podjął próbę ustalenia adresu ojca dziewczynki poprzez osoby zamieszkałe w Anglii. Ponadto dodał, że Pokrzywdzona zaakceptowała pokrycie ewentualnych wydatków związanych z ustaleniem adresu. Oświadczył również, że w tym czasie Pokrzywdzona zobowiązała się do uzupełnienia i zgromadzenia dokumentów niezbędnych do wszczęcia przedmiotowych postępowań, gdyż jedynym dokumentem, który mu dostarczyła była kopia wyroku. Po kilku tygodniach poszukiwań dłużnika Pokrzywdzona zrezygnowała z prowadzenia sprawy, ponieważ była niezadowolona z braku efektów pracy oraz żądała zwrotu wpłaconej zaliczki na te sprawy. Obwiniony wskazał, że nie kwestionował decyzji Pokrzywdzonej, oraz że dokona podliczenia poniesionych wydatków, a pozostałą kwotę zwróci Pokrzywdzonej. Według Obwinionego Pokrzywdzona zażądała zwrotu całej kwoty. Obwiniony wskazał, że wobec tego, iż Pokrzywdzona nie chciała podjąć tematu w kwestii rzetelnego rozliczenia, poinformował ją, że spór rozstrzygnie Sąd. Obwiniony przyznał również, że cała kwota pozostała na jego rachunku.
 
OSD rozpoznał na rozprawie w dniu […] r. sprawę przeciwko Obwinionemu. Na rozprawie stawili się świadek J.K. oraz Zastępca Rzecznika Dyscyplinarnego. Nie stawili się: Obwiniony oraz Pokrzywdzona. Strony zostały prawidłowo powiadomione o terminie rozprawy.
 
Wobec faktu, że Obwiniony prawidłowo zawiadomiony o rozprawie, nie stawił się na rozprawę bez usprawiedliwienia, Sąd na podstawie art. 683 ustawy o radcach prawnych postanowił prowadzić postępowanie bez jego udziału.
 
Sąd dopuścił dowód z przesłuchania świadka J.K. Świadek odpowiadając na pytanie, co jest mu wiadome w sprawie zeznał, że: „Czuję się winny całej tej sprawy, gdyż byłem łącznikiem pomiędzy Obwinionym i Pokrzywdzoną. Dwa razy uczestniczyłem w spotkaniach stron. Pierwsze dotyczące alimentów, a drugie przekazania kwoty wyznaczonej przez Obwinionego za zajęcie się tą sprawą. Myślę, że powodem nieporozumienia było to, że Obwiniony początkowo przedstawił bardzo optymistyczną wizję przebiegu sprawy Pokrzywdzonej i uzyskanie alimentów. Na drugim spotkaniu Pani Pokrzywdzona wręczyła pieniądze w kwocie, której obecnie nie pamiętam. Kontakt niestety wtedy się urwał. Z tego co mi wiadomo rozżalona Pani Pokrzywdzona napisała skargę, stąd jestem tutaj. Pani Pokrzywdzona skarżyła mi się na brak kontaktu ze strony Obwinionego oraz na problemy z rozliczeniem (zwrotem) przekazanych pieniędzy. Wiem, że Mecenas coś zwrócił, ale nie pamiętam ile.”
 
Z uwagi na to, iż świadek pewnych okoliczności nie pamięta Sąd odczytał jego zeznania z k. 29, 29. Świadek potwierdził swoje zeznania.
 
Sąd postanowił dopuścić dowód z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy. Sąd postanowił uznać za ujawnione bez odczytania w trybie art. 394 § 2 k.p.k. dowody dopuszczone w poprzednim zdaniu.
 
OSD po rozpoznaniu na rozprawie […] r. w W. sprawy przeciwko Obwinionemu orzekł:

 
Sąd ustalił i zważył co następuje:

Stan faktyczny niniejszej sprawy, a w szczególności znamiona faktyczne deliktów, których dopuścił się Obwiniony OSD ustalił, na podstawie zeznań Pokrzywdzonej oraz świadka w osobie Pana J.K. Sąd uznał, iż świadek J.K. jest bowiem osobą, w żaden sposób nie zainteresowaną tym by bezpodstawnie obciążać swoimi zeznaniami Obwinionego, a więc jego zeznania można było uznać za w pełni obiektywne i wiarygodne. Co więcej, treść zeznań świadka pokrywa się w całości z zeznaniami Pokrzywowej, a w związku z tym pozwala na odtworzenie stanu faktycznego w sposób zgodny z przypisanymi Obwinionemu czynami w punkcie pierwszym i drugim Wniosku o Ukaranie. Za prawidłowy sąd uznał również kwalifikację prawną deliktu zawartego w punkcie pierwszym Wniosku o Ukaranie tj. jako wypełniającego znamiona art. 44 ust. 1 KERP oraz art. 11 ust. 1 ustawy o radcach prawnych. Zaś w zakresie czynu 2 znamiona z art. 44 ust. 1, art. 8 i 12 ust. 1 w zw. z art. 36 ust. 2 KERP, w zw. z art. 64 ust. 1 oraz art. 11 ust. 1 ustawy o radcach prawnych.
 
W ocenie sądu zwłaszcza drugi z powyższych czynów charakteryzuje się istotnym stopniem szkodliwości, zarówno w ujęciu społecznym, jak i dla całego środowiska radcowskiego. Mając powyższe na względzie sąd uznał, iż karą adekwatną do stopnia szkodliwości czynu oraz stopnia zawinienia i nasilenia złej woli Obwinionego w odniesie do czynu z punktu pierwszego stanowi karę upomnienia, zaś w zakresie czynu drugiego karę surowszą w postaci nagany. Zarazem powyższe kary podlegały łączeniu do surowszej z tych kar tj. kary nagany. O kosztach orzeczono zgodnie z obowiązującymi przepisami. 
 
GF